Showing posts with label जिवनको गोरेटोमा. Show all posts
Showing posts with label जिवनको गोरेटोमा. Show all posts

Tuesday, October 5

तिमी जस्तो अरु कोहि छैन

जब पाइला-पाईलामा धोखा खाईछ
तब हृदय देखी तिम्रो स्मृति आउँछ


पुजा र सोनुको प्रेम संबंध छुटिएको आज दुई बर्ष भै सक्यो। आज भोली कसै संग पनि माया प्रितीका कुरा गर्न र सुन मन लाग्दैन। आफ्नो बिगत बारेमा भुलेर पनि कसैलाई भन्न चाहान्दैनन् र कहिले समझ्नै चाहन्छ।  

दुबै बिच एक अर्कामा अत्यंत माया प्रिती थियो। तर पुजा यसलाई कहिल्यै आफ्नो तर्फ बाट बिहेको रुपमा मंजूरी दिन सकेन। उ आफैलाई थाहा छैन आत्माले किन स्विकार गर्न नसकेको यस पबित्र संम्बन्ध लाई। राम्री त थिई नै उनी, तर कहिले उनलाई कुनै कुराको घमंड छैन, अति नै राम्री स्वभावकी दिलकी धनि केटी। साथीहरुमा माझ पनि सबैको प्यारी पुजा।

एक दिन सोनुले उनलाई भने छ बिहेकोलागी घरमा केटी खोज्न सुरू भैरहेछ, तर पनि सकेन। आखिर सोनुको बिहेको रिश्ता अर्कै केटीसंग हुन्छ। त्यस पछि मुश्किलले ६ महिना जति भेट घाट भै रहे अनी बिस्तारै नाता टाढा हुन्दै गए। फीलिंग्स पनि घट्दै गए। उता सोनु आफ्नै घर जममा ब्यस्त हुन्दै गए र पुजाको लागि समय पनि कम हुन्दै गए। तब पुजालाई एकलोपनको अनुभूति र अहसास हुन थाल्यो।      


बाँकी अंश.....

Wednesday, September 29

‘डर’

मैले आफ्नै दिल तोडे धड्कनको डरले
गाऊँ नै छाडी दिए बर्षा र झरीको डरले,
कसले भन्छ मलाई प्रेम फाप्दैन….
म त त्यसै हाँसी दिन्छु आँसुको डरले
जती बेला सम्झना आउँछ तिम्रो
नजर यो झुकाई दिन्छु
भिजेको परेली बाट तिमिलाई
ओठ सम्म ल्याउन्छु
तिमीलाई मैले केहि भन्न सकीन
त्यो सबै आज म आफैलाई भन्छु
अनी ती बिटेका क्षण बिटेका कुराहरु
सम्झी बसी रहन्छु
बिबस मनका लाचार हेराई
पूर्ण सुन्यत्तालाई अपनाई दिन्छु
कसैले भनि नदेऊन यो राज
डरले नजर झुकाई दिन्छु


बाँकी अंश.....

Monday, September 20

अधुरो प्रेमकथा

जिन्दगिमा कति बेला कस्ता मोडहरु आऊन्छ, यदि त्यो पहिले नै थाहा भएको भए सायद गल्ति कसै बाट पनि हुन्दैन होला। अनी कसैले प्रेममा धोखा अनि पिडा पनि खेप्नु पर्दैन।
चिनजान धेरै लम्बिन नपाउँदै तिमीसँग यात्रा गरें, मात्र मोबाइल फोनबाट चिनजान भएको थियो, तै पनि यती धेरै बिश्वास अनी भरोसा थियो हामी दुबैमा। आजको  समाजमा स्वार्थ बिना एक पाईला चल्दैन तर पनि हाम्रो त्यो निस्वार्थ प्रेम एक आपसमा धरै गहिरो र निश्चल थियो।  
समयको गतिसँगै सबै कुरा आ-आफ्नो अवस्थालाई पार गर्दै व्यस्त भैरहेको थियो। यस्तै समयसँगै दौडने क्रममा हामी दुबै बिच त्यो सबै हुदै गए जुन प्रेमी प्रेमिका बिचमा हुन्थ्यो। प्रकृतिले पनि हाम्रो साथ दिन्दै थियो। तिमिलाई म आफूलाई भन्दा पनि बढी माया गर्छु र तिमि नै मेरो संसार हो, मेरो खुसी, रोदन, हाँसो सबै तिमी हो । तिमीलाई सम्झँदा मात्र पनि मनका सबै पीडा बिर्सन्छु अनि डुब्न थाल्छु हाम्रो त्यो बिगतमा सम्झनामा र न्यानो स्पर्शमा । मलाई तिम्रो यति माया लाग्छ कि, जस्तोसुकै परिस्थितिमा पनि बिर्सन सक्दिन, तर बाध्यता छ, अनि सम्झन्छु पहिलेका ती मायाका भावनाहरू, ती स्पर्श र न्यानो साथ अनि सुरु हुन्छन् आँसुका वर्षाहरू... मेरो मन यति पिरोलिन्छ, यति अतालिन्छ, के गर्ने ? जता गए नि हुन्न उता गए नि हुन्न । अझ कुनै त्यस्तो क्षण सम्झिन्दा त तिम्रो एकदम याद आउँछ ।   


बाँकी अंश.....
Related Posts with Thumbnails